# தாய் நிலம் – திரைப்பட விமர்சனம்

## கதைக்களம்

2008-ஆம் ஆண்டு, தமிழீழத்தில் போர் உச்சத்தில் இருந்த நேரம். உயிர் பிழைத்தால் போதும் என்ற எண்ணத்தில் தமிழகத்துக்குத் தப்பி வரும் ஓர் அப்பா – மகளின் கதைதான் ‘தாய் நிலம்’.

போரின் கோர முகத்தை நேரடியாகப் பூதாகரமாகக் காட்டாமல், அதன் வலியை உணரும்படி காட்சிப்படுத்தி, பார்வையாளர்களின் மனதை கனக்கச் செய்திருக்கிறார்கள்.

போரில் தனது மனைவியை இழந்த நாயகன் அமர் ராமச்சந்திரன், தொடர்ந்து அங்கு நிகழும் உயிரிழப்புகளைக் கண்டு மனம் உடைகிறார். மனைவியை இழந்ததுபோல் தனது மகளையும் இழந்துவிடுவோமோ என்ற அச்சத்தில், உயிரைப் பணயம் வைத்து கடல் பயணம் மேற்கொள்கிறார். தமிழகத்தில் வசிக்கும் தனது நெருங்கிய உறவினரின் வீட்டில் அடைக்கலம் தேடி வருகிறார்.

ஆனால், தங்கை முறை உறவான அந்தப் பெண், தனது அண்ணன் மீதும் அவரது குழந்தை மீதும் பாசம் காட்டினாலும், அவளது கணவர் அவர்களை வலுக்கட்டாயமாக வீட்டைவிட்டுத் துரத்திவிடுகிறார்.

தொப்புள்கொடி உறவே கைவிட்ட பிறகு என்ன செய்வது என்று தெரியாமல், தந்தையும் மகளும் சாலையோரப் பிளாட்பாரவாசிகளாக மாறுகிறார்கள். அங்கே இருக்கும் சில மனிதர்கள் அவர்களுக்கு உதவிக்கரம் நீட்டி, பக்கபலமாக நிற்கிறார்கள்.

அவர்களின் உதவியுடன் மகளுக்கு அச்சமற்ற வாழ்க்கையையும் நல்ல எதிர்காலத்தையும் அமைத்துக் கொடுத்துவிட முடியும் என்ற நம்பிக்கை தந்தையின் மனதில் துளிர்விடுகிறது.

அவர்களின் ஆதரவுடன் காய்கறி வியாபாரம் தொடங்குவது, மகளுக்குப் பள்ளியில் படிக்க வாய்ப்பு கிடைப்பது என வாழ்க்கை மெல்லச் சாதகமாக மாறுகிறது.

ஆனால், அந்த மகிழ்ச்சி நிலைத்ததா? இதயம் நொறுங்கச் செய்யும் கிளைமாக்ஸ் அதற்கான பதிலைச் சொல்கிறது.

## ⭐ நடிகர்களின் நடிப்பு

### அமர் ராமச்சந்திரன் – தந்தையாக

தந்தை கதாபாத்திரத்தில் நடித்திருக்கும் அமர் ராமச்சந்திரன், தனது நடிப்பால் மனதைத் தொடுகிறார். கண்கள் மூலமாகவே அத்தனை உணர்வுகளையும் வெளிப்படுத்திவிடுகிறார்.

பெட்டிக்கடைக்காரர் பாலா சிங் மூலம் மகளுக்குப் பள்ளியில் இடம் கிடைத்த மகிழ்ச்சியைக்கூட அவரால் நம்ப முடியாத ஓர் அதிசயமாக அனுபவிக்கும் காட்சி, உணர்ச்சிப் பிரவாகம்.

போரின் வலியையும், மகளைப் பாதுகாக்க வேண்டும் என்ற தவிப்பையும், எதிர்காலம் குறித்த அச்சத்தையும் தனது முகபாவனைகளிலேயே அழுத்தமாகப் பதிவு செய்கிறார்.

### நேகா அமர் – மகளாக

மகளாக வரும் அந்தக் குட்டிப் பாப்பா, தந்தையின் அன்பிலும் அக்கறையிலும் கரையும் ஒவ்வொரு தருணத்திலும் தனது மழலைச் சிரிப்பால் பார்வையாளர்களின் மனங்களை வென்றுவிடுகிறார்.

பிரியாணி கேட்டு அப்பாவிடம் அடி வாங்கும் இடத்தில், அந்தக் குழந்தையின் இயல்பான குணமும் மழலைத்தனமும் அழகாக வெளிப்படுகின்றன.

தன்னை உற்றுப் பார்க்கும் முரட்டு மனிதர்களைக் காணும்போதெல்லாம் அவரது கண்களில் வெளிப்படும் பீதி, போர்க்களத்தில் நிராயுதபாணியாக நிற்கும் ஒருவரின் நிலையை நினைவூட்டுகிறது.

தந்தை – மகள் இருவரின் நடிப்பும் படத்தின் உணர்வுப்பூர்வமான மையமாக அமைந்துள்ளது.

### பாலா சிங் மற்றும் மற்ற கதாபாத்திரங்கள்

அகதிகளும் சக மனிதர்கள்தான் என்ற மனநிலையுடன் அவர்களுக்கு உதவிக்கரம் நீட்டும் உன்னதமான மனிதராகப் பெட்டிக்கடைக்காரர் பாலா சிங் நடித்திருக்கிறார். தனது நடிப்பால் அந்தக் கதாபாத்திரத்துக்குக் கம்பீரம் சேர்க்கிறார்.

கடலில் தத்தளித்தவர்களைக் காப்பாற்றும் மீனவர்கள், அகதி முகாமுக்கு அனுப்பாமல் அவருடைய விருப்பத்துக்கு மதிப்பளிக்கும் காவல் ஆய்வாளர், மனிதநேயம் கொண்ட ஆட்டோ ஓட்டுநர்கள், பெரிய மீசையுடன் முதலில் அச்சத்தை ஏற்படுத்தினாலும் பின்னர் உதவும் மனிதர் எனப் படம் முழுவதும் பல நேர்மறையான கதாபாத்திரங்கள் இடம்பெறுகின்றன.

சட்டத்தில் இடமில்லை என்றாலும், மனம் இருந்தால் எதையும் செய்யலாம் என்ற எண்ணத்துடன் செயல்படும் பள்ளித் தலைமை ஆசிரியரின் கதாபாத்திரமும் கவனிக்க வைக்கிறது.

இத்தகைய கதாபாத்திரங்கள் அனைத்தும் மனிதநேயத்தின் பல்வேறு முகங்களை வெளிப்படுத்தி, கதையின் போக்கைச் சுவாரசியமாக்குகின்றன.

## 🎥 தொழில்நுட்பக் கலைஞர்கள்

### ஒளிப்பதிவு – பிரசாந்த் பிரணவம்

ஒளிப்பதிவாளர் பிரசாந்த் பிரணவத்தின் கேமரா, வலி மிகுந்த ஈழ மக்களின் உணர்வுகளைப் பார்வையாளர்களிடம் கச்சிதமாகக் கடத்திவிடுகிறது.

கதையின் உணர்வுகளுக்கு ஏற்ற காட்சியமைப்புகள், கதாபாத்திரங்களின் தவிப்பை உணரச் செய்யும் விதம் என ஒளிப்பதிவு படத்துக்குப் பெரும் பலமாக அமைந்துள்ளது.

### இசை – அவுசேப் பச்சன்

அவுசேப் பச்சனின் இசை, கதாபாத்திரங்கள் சுமக்கும் வலிகளுக்கு ஒத்தடம் கொடுப்பதுபோல் அமைந்துள்ளது.

குறிப்பாக, கிளைமாக்ஸில் இடம்பெறும் **‘ஆகாயம் மேலே’** பாடல் மனதை உலுக்குகிறது. அந்தத் தருணத்தில் கொட்டும் மழைக்கு நிகராகப் பார்வையாளர்களின் கண்களிலும் கண்ணீர் பெருக்கெடுக்கிறது.

இசையும் காட்சிகளும் இணைந்து படத்தின் உணர்வுகளை மேலும் ஆழமாக்குகின்றன.

## 🎬 எழுத்து மற்றும் இயக்கம் – அபிலாஷ் ஜி. தேவன்

எழுதி இயக்கியிருக்கும் அபிலாஷ் ஜி. தேவன், தமிழீழத்தில் நடைபெற்ற இனப்படுகொலையால் அனாதைகளாக்கப்பட்ட குழந்தைகளின் வலியையும், அவர்களது பெற்றோரின் தவிப்பையும் காட்சி மொழியில் செதுக்கியிருக்கிறார்.

குறிப்பாக, சிறுமியின் எதிர்காலம் குறித்த நம்பிக்கையை முடிவுக்குக் கொண்டுவரும் கிளைமாக்ஸ் காட்சி பார்வையாளர்களை நிலைகுலையச் செய்கிறது. கண்கள் நனைந்து, திரையே மங்கலாகத் தெரிவது போன்ற உணர்வை ஏற்படுத்தும் அளவுக்கு அந்தக் காட்சி வலிமையாக அமைந்துள்ளது.

போரால் பாதிக்கப்படும் குழந்தைகளின் நிலையை உரக்கச் சொல்லும் இயக்குநர், போர் வெறி கொண்ட நாடுகளுக்கு எதிராகத் தனது திரைமொழியின் வழியாக ஒரு குட்டையும் வைத்திருக்கிறார்.

போரின் கொடுமைகளைப் பெரிதாக ஆர்ப்பாட்டம் செய்யாமல், ஓர் அப்பா – மகளின் வாழ்வியல் போராட்டத்தின் வழியாக உணர்த்தியிருப்பது இயக்குநரின் அணுகுமுறையில் சிறப்பு.

## ➕ பிளஸ்

* போரின் வலியைத் தங்கள் கண்களில் சுமக்கும் தந்தை – மகள் கதாபாத்திரங்கள்.
* அமர் ராமச்சந்திரன் மற்றும் நேகா அமரின் இயல்பான, உணர்வுப்பூர்வமான நடிப்பு.
* அகதிகளுக்கு உதவும் மனிதநேயமிக்க கதாபாத்திரங்கள்.
* பிரசாந்த் பிரணவத்தின் உணர்வுகளைக் கடத்தும் ஒளிப்பதிவு.
* அவுசேப் பச்சனின் இசையும் ‘ஆகாயம் மேலே’ பாடலும்.
* போர் மற்றும் அகதிகள் குறித்த ஆழமான சமூகப் பார்வை.

## ➖ மைனஸ்

* குறிப்பிடத்தக்க குறைகள் குறித்துத் தனியாகச் சுட்டிக்காட்டப்படவில்லை.

## 📝 மொத்தத்தில் ‘தாய் நிலம்’ எப்படி?

போர் என்பது உயிர்களை மட்டும் பறிப்பதில்லை; குடும்பங்களைச் சிதைக்கிறது, குழந்தைகளின் எதிர்காலத்தைப் பறிக்கிறது, மனிதர்களைத் தங்கள் சொந்த மண்ணிலிருந்தே அகதிகளாக வெளியேறச் செய்கிறது என்பதை உணர்வுப்பூர்வமாகச் சொல்லும் திரைப்படம் ‘தாய் நிலம்’.

தொப்புள்கொடி உறவுகள் கைவிட்டாலும், அன்பும் மனிதநேயமும் கொண்ட மனிதர்கள் துணை நிற்க முடியும் என்ற நம்பிக்கையையும் படம் விதைக்கிறது.

ஒரு தந்தையின் தவிப்பையும், ஒரு குழந்தையின் அச்சத்தையும், அவர்களுக்காகக் கரம் நீட்டும் சக மனிதர்களின் அன்பையும் மனதில் நிறுத்தும் திரைப்படம் இது.

**‘தாய் நிலம்’ – போர் ஏற்படுத்தும் வலியையும், மனிதநேயத்தின் மகத்துவத்தையும் மனதில் பதியவைக்கும் படம்!**

**ரேட்டிங்: 7.2/10 ⭐**